บทที่ 40 รบกวนช่วยไปตีโจโฉให้ข้าที

บทที่ 40 รบกวนช่วยไปตีโจโฉให้ข้าที

ภายในโถงด้านข้าง กลิ่นหอมของน้ำชาลอยกรุ่นอย่างเอื่อยเฉื่อย

กบหยงนั่งอยู่บนที่นั่งรับรองแขก ในมือถือถ้วยชา สีหน้าดูผ่อนคลายสบายอารมณ์ ทว่าในส่วนลึกของดวงตากลับซุกซ่อนการคิดคำนวณเอาไว้

ที่ด้านหลังของเขามีทหารผ่านศึกพิการแขนขาดขาขาดยืนอยู่สี่ห้าคน

ผ้าป่านที่พันรัดอยู่ตามร่างกายของคนเหล่านี้เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือด ส่งกลิ่นยาสมุนไพรฉุนกึกตลบอบอวล

เสียงฝีเท้าดังกังวานขึ้น

ฉู่เฟิงก้าวยาว ๆ เดินเข้ามาในโถงด้านข้าง โดยมีจูล่งและหมีฟางเดินตามหลังมาติด ๆ

"ท่านเจ้าเมืองฉู่ได้รับชัยชนะกลับมาอย่างเกรียงไกร นับเป็นวาสนาของชาวชีจิ๋วโดยแท้!"

กบหยงรีบวางถ้วยชาลง ลุกขึ้นยืน แล้วโค้งกายคารวะอย่างนอบน้อมจนแทบติดพื้น

ทหารผ่านศึกไม่กี่คนนั้นก็ทรุดตัวลงคุกเข่าตามไปด้วย ท่วงท่าของพวกเขาดูเชื่องช้าติดขัด พลางส่งเสียงครางอึกอักด้วยความเจ็บปวดออกมารับลูกกันอย่างเข้าขา