บทที่ 36 การทำสงครามก็แค่การไปเติมสต็อกสินค้า

บทที่ 36 การทำสงครามก็แค่การไปเติมสต็อกสินค้า

ณ เมืองฮูโต๋ จวนซือคง

โจโฉขยำกระดาษแผ่นหนึ่งที่ส่งกลิ่นหมึกคุณภาพต่ำเหม็นคลุ้งไว้แน่น มือทั้งสองข้างสั่นเทาด้วยเพลิงโทสะ

ตรงใจกลางลานกว้าง ทูตสวรรค์หวังปี้ห่มคลุมกายด้วยเสื้อคลุมขาดวิ่น คุกเข่าอยู่บนพื้นพลางร้องไห้คร่ำครวญอย่างน่าเวทนา

เขาถูกจับถอดเสื้อผ้าออกจนล่อนจ้อนไปทั้งตัว ถูกใช้เชือกมัดติดไว้กับหลังม้า แล้วถูกส่งตัวกลับมาตลอดทางตั้งแต่เมืองชีจิ๋ว

"นายท่าน! เจ้าเด็กเมื่อวานซืนฉู่เฟิงนั่นไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ไม่เพียงแต่จะบังอาจขัดพระราชโองการเท่านั้น แต่ยังทุบตีข้าน้อยจนตกอยู่ในสภาพเช่นนี้อีกด้วยขอรับ!"

"ซ้ำมันยัง... ยังสั่งให้คนคัดลอกพระราชโองการออกมาอีกกว่าหนึ่งร้อยชุด แล้วนำไปโปรยแจกจ่ายไปทั่วเขตแดนของเหล่าเจ้าเมืองต่าง ๆ อีกด้วยขอรับ!"

หวังปี้ร้องไห้จนน้ำหูน้ำตาไหลอาบแก้ม ช่องว่างตรงฟันหน้าสองซี่ที่หักไปทำให้มีเสียงลมรั่วฟู่ ๆ ออกมาเวลาพูด

โจโฉไม่สนใจเสียงร้องไห้ฟ้องร้องของหวังปี้เลยแม้แต่น้อย

สายตาของเขาจับจ้องแน่วแน่อยู่กับกระดาษแผ่นที่อยู่ในมือเพียงอย่างเดียว