บทที่ 34 เอาเงินของพี่ชายตัวเอง มาทำงานให้ข้า

บทที่ 34 เอาเงินของพี่ชายตัวเอง มาทำงานให้ข้า

แสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ยามอัสดงสาดส่องลอดผ่านหน้าต่างบานเกล็ดเข้ามาภายในเรือนรับรองของทางการ

โลซกถือพู่กันขนหมาป่าไว้ในมือ ค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ

น้ำหมึกจากปลายพู่กันหยดติ๋งลงบนโต๊ะทำงาน ซึมกระจายออกเป็นวงสีดำปื้นหนึ่ง

ภายในห้องเงียบสงัดราวกับป่าช้า

หนังสือสัญญาที่เพิ่งเขียนเสร็จใหม่ ๆ สองฉบับวางแผ่ราบอยู่บนโต๊ะทำงาน

ฉบับหนึ่งคือเอกสารส่งมอบสิทธิ์การดูแลอู่ต่อเรือในเขตอู๋จวิ้นและไคว่จี ส่วนอีกฉบับหนึ่งคือสัญญากู้ยืมที่ใช้ชุดเกราะห้าพันชุดของกองทัพเรือเจียงตงเป็นหลักทรัพย์ค้ำประกัน

ฉู่เฟิงนั่งอยู่ด้านข้าง พลิกเปิดดูม้วนไม้ไผ่ในมือไปมาโดยไม่แม้แต่จะปรือเปลือกตาขึ้นมอง

"ท่านจื่อจิ้ง ตะวันตกดินแล้ว อาหารมื้อสุดท้ายสำหรับคนในคุกเมืองชีจิ๋วถูกยกไปเสิร์ฟเรียบร้อยแล้วนะ"

"หากพู่กันในมือของท่านยังไม่ยอมตวัดขีดเขียนลงไป ศีรษะของลูกน้องขุนพลตันบู๊ทั้งห้าสิบคน ก็จะไปห้อยต่องแต่งอยู่บนประตูเมืองในเช้าวันพรุ่งนี้อย่างแน่นอน"