บทที่ 30 ขั้นสูงสุดของการถอนขนแกะ

บทที่ 30 ขั้นสูงสุดของการถอนขนแกะ

ณ เมืองฮูโต๋ จวนซือคง

เข็มเงินหลายเล่มปักอยู่บนศีรษะของโจโฉ ส่องประกายสีเงินอันเย็นเยียบออกมาจาง ๆ

อาการปวดศีรษะข้างเดียวของเขากำเริบขึ้นมาอีกแล้ว โจโฉนอนเอนกายอยู่บนตั่ง พลางนวดคลึงขมับที่กำลังเต้นตุบ ๆ ของตนเอง

ที่ด้านหน้าตั่ง เจ้าเมืองฮูโต๋ หมานฉ่ง ก้มหน้าลงต่ำ ในมือประคองม้วนไม้ไผ่ปึกหนา ไม่กล้าแม้แต่จะสูดลมหายใจเสียงดัง

"สืบสวนจนกระจ่างชัดแล้วหรือไม่?" น้ำเสียงของโจโฉแฝงไว้ด้วยความอ่อนล้าสายหนึ่ง ทว่าแววตากลับยังคงคมกริบดุจใบมีด

"เรียนนายท่าน สืบสวนจนกระจ่างชัดแล้วขอรับ" หมานฉ่งกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก น้ำเสียงแหบแห้ง "หอการค้าเหล่านั้นที่นำข้าวฟ่างราคาถูกมาทุ่มตลาดขายอยู่นอกเมือง มองเผิน ๆ เหมือนจะเป็นพ่อค้าในท้องถิ่นของกุนจิ๋ว ทว่าเมื่อผู้น้อยสะกดรอยตามเบาะแสไปบุกตรวจค้นคลังสินค้าของพวกมัน ก็ได้พบกระสอบป่านจำนวนมากที่ประทับตราสัญลักษณ์ลับของตระกูลหมีแห่งตงไห่ขอรับ"

มือของโจโฉที่กำลังนวดคลึงหน้าผากอยู่ชะงักกึกในทันที

ตระกูลหมีแห่งตงไห่

ชื่อนี้เปรียบเสมือนแท่งเหล็กเผาไฟร้อนจัด ที่พุ่งเสียดแทงเข้าไปในเส้นประสาทสมองของโจโฉอย่างรุนแรง เขาคุ้นเคยกับชื่อนี้เป็นอย่างดียิ่งนัก