บทที่ 28 ของหมั้นหมายหนึ่งแสนสือของพ่อตา

บทที่ 28 ของหมั้นหมายหนึ่งแสนสือของพ่อตา

ณ โถงหลักของจวนเจ้าเมืองชีจิ๋ว

หีบไม้พะยูงอันหนักอึ้งหลายใบเปิดอ้าอยู่ ด้านในอัดแน่นไปด้วยตัวอย่างข้าวฟ่างชั้นเลิศสีเหลืองทองอร่ามจนเต็มปรี่ ส่งกลิ่นหอมของธัญพืชโชยออกมาชวนให้น้ำลายสอ

หานอิ้น ทูตที่อ้วนสุดส่งมา สวมชุดคลุมผ้าตาดอันหรูหรา นั่งเชิดหน้าวางท่าอย่างหยิ่งผยองอยู่บนที่นั่งรับรองแขก

ในมือของเขาถือถ้วยชากระเบื้องเคลือบสีเขียวไข่การาคาแพง พลางเม้มปากเป่าฟองชาออกเบา ๆ ทั่วทั้งใบหน้าแทบจะเขียนคำสี่คำแปะเอาไว้ชัดเจนว่า ข้ารวยมาก

ในอีกด้านหนึ่งของโถงหลัก

ลิโป้สวมชุดลำลองที่สะอาดสะอ้านนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวหนึ่ง

สายตาของเขาจับจ้องแน่วแน่อยู่กับหีบข้าวฟ่างเหล่านั้นราวกับถูกทากาวติดไว้ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง และเสียงกลืนน้ำลายลงคอของเขาก็ดังก้องอย่างชัดเจนท่ามกลางโถงหลักอันเงียบสงัด

หนึ่งแสนสือ!

เขาต้องทนแทะเปลือกไม้อยู่ที่เขาไท่ซานมาถึงห้าวันเต็ม ยามนี้พอได้เห็นเสบียงอาหารจึงรู้สึกเสน่หาดูดดื่มยิ่งกว่าได้เห็นสตรีโฉมสะคราญล่มเมืองเสียอีก