บทที่ 20 ส่งเสบียงเพียงลำพัง ค่ายโจโฉเดือดพล่านด้วยเพลิงโทสะ

บทที่ 20 ส่งเสบียงเพียงลำพัง ค่ายโจโฉเดือดพล่านด้วยเพลิงโทสะ

ยามเช้าตรู่ หมอกจาง ๆ ยังไม่ทันจางหายไป

ประตูเมืองทิศใต้ของชีจิ๋วค่อย ๆ เปิดออกอย่างช้า ๆ

สะพานชักถูกปล่อยลง เสียงเสียดสีอันทุ้มต่ำของเพลาไม้ดังก้องสะท้อนไปทั่วทุ่งร้างอันว่างเปล่า

ขบวนเกวียนขนาดมหึมาเคลื่อนตัวออกจากประตูเมือง

เกวียนใหญ่ห้าร้อยเล่มเรียงต่อหัวต่อท้าย ทอดยาวเหยียดไปไกลหลายลี้

รอยล้อเกวียนกดทับลึกลงไปในดิน ด้านในบรรทุกข้าวฟ่างและพับผ้าที่ผ่านการ "ตรวจสอบภาษี" มาจากห้องใต้ดินของตระกูลขุนนางอย่างตระกูลตันจนเต็มคัน

ผู้ที่ทำหน้าที่คุ้มกันขบวนเกวียนคือทหารตันหยงห้าร้อยนายที่เพิ่งจะได้รับเบี้ยหวัดและเปลี่ยนมาสวมชุดเกราะหนังชุดใหม่หมาด ๆ

ฉู่เฟิงควบม้าลายด่างตัวเดิม เดินนำอยู่ด้านหน้าสุดของขบวน

เขาไม่ได้สวมชุดเกราะ เพียงสวมชุดคลุมยาวสีเขียวครามธรรมดา ๆ ตัวหนึ่งเท่านั้น