บทที่ 19 การเก็บภาษีคืองานที่ต้องใช้เทคนิค

บทที่ 19 การเก็บภาษีคืองานที่ต้องใช้เทคนิค

ทางทิศตะวันออกของเมืองชีจิ๋ว ณ คฤหาสน์ตระกูลตัน

ลานบ้านกินพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาล มีประตูสีชาดและขั้นบันไดหยก ภายในโถงหลัก ควันธูปไม้จันทน์ลอยกรุ่นม้วนตัวขึ้นสู่เบื้องบน

คุณชายแห่งตระกูลตัน ตันก๋ง ถือถ้วยชากระเบื้องเคลือบสีเขียวไข่กา พลางเขี่ยฟองชาออกอย่างแผ่วเบาด้วยสีหน้าเรียบเฉย

บิดาของเขา ตันกุ๋ย นั่งหลับตาพักสายตาอยู่บนที่นั่งประธาน ในมือหมุนลูกแก้วหยกเนื้อเนียนมันวาวสองลูกไปมา

"ท่านพ่อโปรดวางใจเถิดขอรับ" ตันก๋งจิบชาคำหนึ่งแล้วเอ่ยเสียงเบา "ต่อให้ฉู่เฟิงผู้นั้นจะได้ตราประจำตำแหน่งเจ้าเมืองไป เขาก็เป็นเพียงโจรป่าที่สวมชุดขุนนางเท่านั้น"

"กองทัพสามหมื่นนายของโจเมิ่งเต๋อกำลังจ้องตาเป็นมันอยู่ห่างออกไปนอกเมืองเพียงสามสิบลี้ ป่านนี้ฉู่เฟิงคงกินไม่ได้นอนไม่หลับแล้วกระมังขอรับ"

ตันกุ๋ยไม่แม้แต่จะปรือเปลือกตาขึ้น น้ำเสียงชราแต่มั่นคงเอ่ยถาม "คนที่เจ้าส่งไปติดต่อค่ายโจโฉ ออกจากเมืองไปหรือยัง?"

"พวกเขาใช้ทางลับออกจากเมืองไปตั้งแต่ก่อนฟ้าสางแล้วขอรับ" ตันก๋งวางถ้วยชาลง มุมปากยกยิ้มหยัน "ลูกศิษย์ลูกหาของตระกูลตันเรากระจายอยู่ทั่วทั้งชีจิ๋ว ทั้งยังมีทหารส่วนตัวและบริวารในสังกัดถึงสามพันคน"

"หากฉู่เฟิงอยากจะนั่งอยู่ในตำแหน่งนั้นอย่างมั่นคง เขาก็ต้องมาคุกเข่าอ้อนวอนขอความเห็นชอบจากพวกเราสองพ่อลูกถึงหน้าประตูบ้าน หากเขากล้าใช้กำลังหักหาญ กองทัพโจโฉก็จะบุกมาถึงในพริบตาเดียวขอรับ"