กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 213 เรียกฉันว่าแม่ยายตัวน้อย
หลังดื่มน้ำอ้อยแดงหนึ่งชามลงท้อง ทั้งสองคนก็คุยกันจนใกล้เที่ยงวันแล้ว นอกจากจะเริ่มหิวนิดหน่อย บทสนทนาก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะจบลงอย่างออกรส
เย่จิ้งดื่มน้ำอุ่นครึ่งแก้วรวดเดียวจนเกิดเสียงดัง จากนั้นก็รินน้ำให้เย่ลี่ลี่อีก
เธอยืนกรานจะให้เย่ลี่ลี่อยู่กินมื้อเที่ยงที่บ้าน เย่ลี่ลี่จึงได้แต่พูดว่า “ถ้างั้นเธอก็ต้องรอให้ฉันกลับบ้านไปบอกสักคำก่อน”
เย่จิ้งเอนกายกึ่งนอนอยู่บนเตียง แกว่งเท้าทั้งสองข้างไปมาแล้วพูดว่า “จะยากอะไร ให้จวินจวินพาเด็ก ๆ อีกสองสามคนไปบอกก็พอ ถือโอกาสเรียกสามีของเธอมาด้วยเลย”
เดิมทีเย่ลี่ลี่ไม่ได้คิดจะเรียกสามีมา เธอยังคิดจะช่วยประหยัดเสบียงของเพื่อนสาวไปหนึ่งคนด้วย เพราะอย่างไรผู้ชายก็กินเก่งกว่า