กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 212 เขาเหมือนเธอมาก
ไม่นานก็ได้ยินเสียงตะโกนอันดังลั่นของแม่เธอ “เสี่ยวจิ้ง ตื่นหรือยัง? ลองดูสิว่าใครมา”
เย่จิ้งถือชามค้างไว้อย่างเหม่อลอย ในปากยังเคี้ยวมันเทศอยู่ เธอมองข้ามลานบ้านไปเห็นเด็กสาวคนคุ้นเคยยืนอยู่หน้าประตู
เธอสวมเสื้อบุนวมสีฟ้า ใบหน้ากลมเหมือนแอปเปิ้ล ผมยาวเพียงประบ่า
มองต่ำลงไปคือกางเกงบุฝ้ายสีดำ ข้างกายยังมีเด็กชายตัวเล็กคนหนึ่งกำชายกางเกงของเธอไว้อย่างขลาดเขิน
เขาก็มีใบหน้ากลมเหมือนแอปเปิ้ล แววตาดูหวาด ๆ แต่ก็มองออกว่าซ่อนความอยากรู้อยากเห็นเอาไว้
เขาตัดผมทรงสั้นเกรียนแต่ไม่ได้มีท่าทางเกเร แก้มยุ้ยแบบเด็ก สวมเสื้อบุผ้าฝ้ายสีเทากับกางเกงบุฝ้ายสีดำที่ค่อนข้างเก่า บริเวณหัวเข่ายังมีรอยปะอยู่