ตอนที่ 159 จู่ ๆ ก็รู้สึกน้อยใจ

ตอนที่ 159 จู่ ๆ ก็รู้สึกน้อยใจ

เหอซิ่วเหลียนเปิดผ้าฝ้ายสีฟ้าที่คลุมตะกร้าอยู่ แล้วหยิบเค้กชิ้นหนึ่งที่ใส่อยู่ในชามใบใหญ่ออกมา ด้านบนตกแต่งด้วยผลไม้

เค้กชิ้นนี้แตกต่างจากเค้กฟองน้ำที่เย่จิ้งเคยกินก่อนหน้านี้ มันมีกลิ่นหอมนมอ่อน ๆ

“มีแค่ร้านอาหารของรัฐทางตะวันตกของเมืองที่มีขาย ได้ยินว่าข้างในใส่เนยด้วย ฉันต่อแถวอยู่นานมากกว่าจะได้มา” เหอซิ่วเหลียนพูดพลางดื่มน้ำ

ของแพงขนาดนี้มีคนต่อแถวไปซื้อกันมากมาย เธอต่อแถวอยู่ทั้งเช้า ยังไม่มีเวลาแม้แต่จะดื่มน้ำสักอึก

เย่จิ้งลองชิมไปคำหนึ่ง รสหวานอ่อน ๆ อร่อยกว่าขนมทุกชนิดที่เธอเคยกิน

ดวงตาของเธอเป็นประกาย ก่อนเลื่อนเค้กขนาดเท่าฝ่ามือไปตรงหน้า “แม่ก็กินด้วย”