กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 158 ไร้เดียงสาและร่าเริง
หลังจากเหอเหม่ยหลิงอ่านจดหมายจบ แม้ตัวเธอยังคงนั่งอยู่บนม้านั่งเตี้ยที่เดิม แต่ใจกลับลอยไปถึงไหนต่อไหนแล้วก็ไม่รู้
โจวชิงโบกมือไปมาตรงหน้าเธออยู่นานกว่าที่เธอจะได้สติ ทันใดนั้นสายตาของทั้งสองก็ประสานกัน เหอเหม่ยหลิงหลบสายตาอย่างเขินอายแล้วเบือนหน้าไปทางอื่น รู้สึกแปลก ๆ อย่างบอกไม่ถูก
ประโยคนั้นในจดหมายผุดขึ้นมาในหัวของเธอ ทั้งที่ระหว่างเธอกับโจวชิงบริสุทธิ์ใจต่อกันแท้ ๆ แต่พอเห็นโจวชิงตอนนี้ เธอกลับรู้สึกอับอายอย่างไร้เหตุผล ทั้งหมดเป็นเพราะคำถามของเย่จิ้งแท้ ๆ!
โดยเฉพาะตอนนี้โจวชิงกำลังโน้มตัวลงมา แถมยังอยู่ใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ ทำไมเขาถึงเข้ามาใกล้ขึ้นทุกทีนะ?