กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรือนบุปผา
ตอนที่ 106 รู้แล้ว แม่หลิน
พวกเขามาถึงเมืองหวยเฉิงและเข้าพักที่เรือนรับรองแห่งเดิมเหมือนครั้งก่อนอีกคืน เย่จิ้งไม่ได้อยากรู้อยากเห็นเหมือนคราวที่แล้วแล้ว ส่วนใหญ่เป็นเพราะนั่งรถมาทั้งวันจนเหนื่อยแทบขาดใจ แม้แต่แรงจะพูดก็ยังไม่มี
เธอยังคิดว่าจะได้เจอพนักงานที่มาปลุกเธอเมื่อครั้งก่อน แต่ไม่คิดเลยว่าจะไม่ใช่คนเดิม
คราวนี้พวกเขามีใบทะเบียนสมรสแล้ว สองสามีภรรยาจึงได้เข้าพักห้องเดี่ยวบนชั้นสามสมใจ
ห้องไม่ใหญ่ ชั่วพริบตาที่เปิดประตู กลิ่นเก่าจากเฟอร์นิเจอร์และปลอกคลุมก็ลอยเข้าจมูก มีเตียงไม้เก่าอยู่หนึ่งหลัง ปูผ้าปูเตียงไว้เรียบร้อยแล้ว ไม่เหมือนเตียงนอนรวมที่ยังต้องไปรับผ้าห่มนวมด้วยตัวเอง