กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 165 คำตอบของคนในหมู่บ้าน
ไม่นานก็ถึงเวลากินเลี้ยงมื้อค่ำ
ผมยังกลัวว่าเจียงอวี่ซินจะกินไม่คุ้นปาก เพราะอย่างไรเธอก็โตมาในเมือง ตั้งแต่เด็กก็ใช้ชีวิตหรูหราสุขสบาย
แต่นึกไม่ถึงว่าเธอจะกินอย่างเอร็ดอร่อย ไม่ได้เรื่องมากแต่อย่างใด
อันที่จริงงานเลี้ยงโต๊ะแบบหมุนเวียนในชนบทก็ไม่ได้แย่ อีกทั้งครอบครัวน้าชายของผมก็มีหน้ามีตาในหมู่บ้านอยู่บ้าง หากจัดเลี้ยงได้ไม่ดี ย่อมเสียหน้าในหมู่บ้านอย่างแน่นอน คนชนบทกลัวการเสียหน้าเป็นที่สุด
จางว่านเหนียนยิ่งไม่เลือกกินเข้าไปใหญ่ ดูออกเลยว่าเขาหิวมาก เจริญอาหารอย่างยิ่ง
เขากินไปพลางลอบมองผู้ใหญ่ในตระกูลคนหนึ่งที่ร่วมโต๊ะไปด้วย หากนับตามศักดิ์อาวุโสผมต้องเรียกท่านว่าตากลาง แต่ก็แก่กว่าจางว่านเหนียนแค่เจ็ดแปดปีเท่านั้น