เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 ท่านปู่มีพิรุธ
ผมจัดการเก็บกวาดบ้านช่องเสียยกใหญ่ โดยเน้นทำความสะอาดห้องนอนไปหลายห้อง
ถึงอย่างไรเจียงอวี่ซินก็เป็นผู้หญิง ผู้หญิงย่อมต้องรักความสะอาดเป็นธรรมดา ถ้าเป็นตัวผมเอง แค่เช็ดเตียงสักหน่อยก็พอแล้ว
พอทำความสะอาดเสร็จผมก็เหนื่อยจนแทบยืดหลังไม่ตรง เจียงอวี่ซินรู้สึกเหนื่อยล้าอยู่บ้างจึงนอนพักผ่อนอยู่ในห้องนอนสักประเดี๋ยว ส่วนผมพาจางว่านเหนียนออกไปเดินเล่นรอบ ๆ หมู่บ้าน
ดูเหมือนว่าเขาจะชื่นชอบทิวทัศน์และกลิ่นอายของชนบทจริง ๆ แต่สีหน้ากลับดูเคร่งขรึมลึกล้ำ คล้ายกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่
“นายอยากจะพูดอะไรใช่ไหม”
ผมถามเขา “อยากจะพูดเรื่องปู่ฉันเหรอ”
เขาพยักหน้า พลางทอดสายตามองทิวทัศน์แล้วเอ่ยถามผม “วิชาความสามารถติดตัวพวกนี้ใครเป็นคนสอนให้นาย”
ผมบอกว่าส่วนใหญ่เป็นปู่ผมสอนทั้งนั้น สมัยหนุ่ม ๆ เขาเคยเปิดโรงฝึกมวยมาก่อน