เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 318 ตอนพิเศษ: ยื่นลูกท้อให้
ปีนี้หน้าร้อนมาถึงร้อนเป็นพิเศษ เสียงจักจั่นดังเหมือนน้ำขึ้น เป็นระลอกแล้วระลอกเล่าไม่ขาดสาย
ในจวนที่เมืองหลวงถึงจะมีน้ำแข็งไว้คลายร้อน แต่ก็ยังไม่เย็นสบายเป็นธรรมชาติเท่าในภูเขา ในที่สุดจ้าวเหยียนอวี้ก็ใจอ่อน ยอมรับปากพาเซียวเหนียนไปพักร้อนที่เรือนพักตากอากาศที่เขาจงหนานสองวัน เซียวเหนียนดีใจจนแทบกระโดดโลดเต้น รีบคุมคนรับใช้เก็บข้าวของด้วยตัวเอง อยากออกเดินทางตั้งแต่คืนนั้นเลยด้วยซ้ำ
ด้วยฐานะและยศศักดิ์ของพวกนางตอนนี้ การมีเรือนพักตากอากาศสักหลังในภูเขาก็เป็นเรื่องธรรมดา ไม่ว่าจะเป็นของพระราชทานจากเบื้องบนหรือซื้อหามาเอง ยังไงคนอื่นมีอะไร จ้าวเหยียนอวี้ก็ไม่มีทางขาด
เรือนพักหลังนี้ในเทือกเขาจงหนานซื้อไว้ตั้งแต่หลายปีก่อน ถึงจะไม่ใหญ่โตโอ่อ่า แต่ก็ได้เปรียบตรงที่เงียบสงบสวยงาม อยู่ติดเขาและใกล้ลำธาร แค่มองก็รู้สึกสดชื่นใจแล้ว ปกติมีคนดูแลอยู่แล้ว อยากไปเมื่อไรก็อยู่ได้สบายทุกครั้ง
ที่ทำให้เซียวเหนียนอารมณ์ดียิ่งกว่า คือไม่มีคนยุ่งๆ ยุ่มย่ามตามมา ปัดเศษทิ้งก็เท่ากับว่าคนพวกนั้นไม่เคยมีตัวตนอยู่เลย!