เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 317 ภาคพิเศษ: กล้วยไม้งามเขียวขจี
เรือนบัวบานในจวนจ้าวนับเป็นมุมสงบที่สุดแห่งหนึ่ง ตอนสร้างก็ใช้ความคิดมาก วางผังไว้อย่างประณีต เดินไปก้าวหนึ่งก็เจอวิวงามอีกฉาก แต่ความประณีตนี้ซ่อนอยู่ในเรือนลึก คนข้างนอกไม่มีทางรู้ ต้องเดินเข้ามาถึงข้างในถึงจะเห็นว่าดีอย่างไร
ชายคาโค้งงอนกับคานไม้ซ้อนชั้นสูงต่ำสลับกัน มีต้นไม้ดอกไม้บังไว้พอดี ถี่บ้างห่างบ้างอย่างลงตัว มองจากมุมไหนก็เป็นภาพวาดภาพหนึ่ง
ระเบียงทางเดินคดเคี้ยวลดเลี้ยว สองข้างมีเถาไม้เลื้อยกับต้นไม้ปกคลุมเต็มไปหมด หน้าร้อนเดินผ่านแล้วเย็นสบายถึงใจ ใต้ชายคาแขวนกระดิ่งลมไว้หลายอัน ลมพัดมาก็ดังกริ๋งกร๊างเบา ๆ พื้นไม้ใต้เท้ามีลายละเอียด เหยียบแล้วนุ่มเงียบ เห็นได้ว่าเป็นไม้เก่าที่ดูแลมาอย่างดี ยิ่งนานปีก็ยิ่งขึ้นเงาสงบนุ่มนวล
ตอนนี้จ้าวเหยียนอวี้นั่งอยู่ใต้ระเบียง ตรงจุดที่ติดสระน้ำ
ในสระดอกบัวกำลังบานสวย ดอกสีชมพูสีขาวชูพ้นจากใบบัวที่ซ้อนกันเป็นชั้น ๆ ลมพัดมาก็สั่นไหวนิดหนึ่ง ส่งกลิ่นหอมจาง ๆ มาแผ่วเบา ใต้ใบบัวมีปลาแหวกว่ายไปมาว่องไว บางทีก็ลอยขึ้นมาจิกแหนบนผิวน้ำ บางทีก็สะบัดหางดำดิ่งลงที่ลึก ทิ้งระลอกน้ำเป็นวงไว้เป็นชั้น ๆ
วันนี้จ้าวเหยียนอวี้สวมชุดกระโปรงยาวคอปาดสีน้ำเงินสด ตอนนี้ไม่มีท่าทีสง่าของอัครเสนาบดีแห่งราชสำนักเหลืออยู่เลยสักนิด นางรวบชายกระโปรงขึ้นง่าย ๆ ผูกหลวม ๆ เป็นปม แล้วเอาเท้าเปล่าแช่ลงในทางน้ำที่ขุดไว้ใต้ชายคาโดยเฉพาะ