เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 301 งาเอ๋ย จงเปิดประตู
เสียงฝนยังไม่ขาดเม็ด ปรอยๆ กระทบชายคามุงจากนอกหน้าต่าง จ้าวเหยียนอวี้ถูกจัดให้พักผ่อนอยู่ในห้องรับแขก
“ก๊อก ก๊อก” ประตูถูกเคาะเบาๆ แล้วอิงเฉียนก็เดินเข้ามาพร้อมถาดไม้เล็กๆ ใบหนึ่ง
“ใต้เท้าอวี๋ พี่สาวให้ข้าเอาผลไม้มาส่งครับ ให้ท่านได้แก้เลี่ยน”
สายตาจ้าวเหยียนอวี้ตกลงบนถาด พลางแปลกใจเล็กน้อย มันคือผลไม้สีแดงสดชามเล็ก เรียงกันเหมือนอัญมณีสีแดงลูกแก้วใสแวววับ ส่งกลิ่นหอมหวานสดชื่น
“ช่วงนี้...มีเชอร์รี่แล้วหรือ”
อิงเฉียนยิ้มบางๆ พลางเม้มปาก “ปีนี้อากาศอบอุ่นมาเร็ว แดดก็แรง พี่สาวข้าไปดูแลต้นเชอร์รี่อยู่หลายต้นที่สวนผลไม้หลังเขา ใช้วิธีบางอย่างทำให้ติดลูกเร็วขึ้นหนึ่งเดือน ถึงได้เก็บพวกนี้มาได้ครับ”
จ้าวเหยียนอวี้หยิบเชอร์รี่ลูกหนึ่งใส่ปาก เม็ดถูกควักออกแล้ว รสหวานเจี๊ยบ ไม่เปรี้ยวฝาดเลยสักนิด อิงเจ๋อปลูกต้นเชอร์รี่พวกนี้ไม่ได้หวังทำเงิน แต่ปลูกไว้กินเองในบ้านล้วนๆ เพราะแบบนี้ถึงไม่สนใจผลผลิต แต่ใส่ใจรสชาติเป็นพิเศษ
“หวานจริงๆ” จ้าวเหยียนอวี้ชม พลางหยิบอีกลูก