เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 เพื่อนทางจดหมายโพ้นทะเล
เผยโซ่วหรงเอนตัวพิงเก้าอี้พนักกลมตัวใหญ่ในห้องหนังสือ ขายาวสองข้างไขว้กันตามสบาย มือถือสามก๊กฉบับใหม่อยู่ บนใบหน้ามีรอยยิ้มสบาย ๆ
พออ่านถึงตอนแย่งตำแหน่งรัชทายาท ท่อนแต่งกลอนเจ็ดก้าว นางก็ทำเสียง “จึ๊” หนึ่งที พลางส่ายหน้า
“...โจผีทำแบบนี้จะเรียกว่ากลั่นแกล้งน้องสาวได้ยังไงกัน ก็เท่ากับปล่อยน้ำให้จนกลายเป็นมหาสมุทรไปแล้ว”
“...ปัญญาแผ่นดินทั้งปวงรวมกันได้หนึ่งสือ โจสิดคว้าไปคนเดียวแปดถัง แต่งกลอนเจ็ดก้าวสำหรับคนอื่นอาจเป็นใบสั่งตาย แต่สำหรับนางแล้ว เกรงว่าจะง่ายพอ ๆ กับกินข้าวดื่มน้ำ แต่จะว่าไป” เผยโซ่วหรงเปลี่ยนเรื่อง พลางเงยหน้ามองจ้าวเหยียนอวี้ พูดพลางยิ้ม “ถ้าว่ากันด้วยความสามารถ ข้าว่าอวี้เหนียงเจ้าก็ไม่ด้อยกว่าโจสิดคนนี้เลยนะ เพราะโจสิดแต่งกลอนเจ็ดก้าวก็แค่เรื่องเล่าลือ แต่ที่เจ้าเขียนนิยายน่ะของจริง เล่มแล้วเล่มเล่า คว้ามาได้ง่าย ๆ”