เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 276 เข้ามาไหว้กันหน่อย
ข้าเคยอ่านกวีบทหนึ่ง เขาเขียนไว้ว่า
สวนผักเก่าของข้าใต้รั้วเบญจมาศด้านทิศตะวันออก เคยจดตำรับผักป่าไว้เป็นเล่ม
รู้จักแค่กุยช่ายฤดูใบไม้ผลิกับผักกาดฤดูใบไม้ร่วง กินผักชีล้อมลงไปก็ยังขมอยู่ในท้อง
มาบัดนี้ได้ลิ้มลองของกินสารพันแห่งฉางอัน
ยอดผักกาดขาวหนึ่งกำมือ ต้มกับเกลือ
พอเข้าปากก็หวานหอม ราวกับอากัปกิริยาของสาวงามแคว้นเยียนและแคว้นจ้าว ช่างเย็นชาเช่นนั้น
ผักกาดขาวต้มน้ำเปล่า รสเย็นหวานกลมกล่อม ราวกับความหยิ่งทะนงของสาวงามแคว้นเยียนและจ้าว
นักปราชญ์แต่โบราณชอบเปรียบของกินกับคนงาม เช่นเรียกขาหมูว่า “มือเนียนแดง” เรียกแตงกวายำว่า “หนุ่มน้อยถอดเสื้อ” ส่วนเนื้อหอยก็เรียกกันว่า “ลิ้นซีซือ”
ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ย่อมใช้ผักปลาเล่านิสัยของบุรุษในโลกนี้ได้ทุกแบบ