เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 275 · ม้าขาวลอดช่องแคบ
กลางวันในฤดูใบไม้ผลิ แสงแดดอ่อนโยนกำลังดี ไม่หนาวเกินไปไม่ร้อนเกินไป เป็นช่วงเวลาที่เหมาะกับการนอนตื่นสายที่สุด
วันนี้เป็นวันหยุดพักผ่อน จ้าวเหยียนอวี้ได้นอนตื่นเองตามธรรมชาติอย่างที่หาได้ยาก ลุกขึ้นอย่างเกียจคร้าน เอาเสื้อคลุมตัวนอกมาคลุมไหล่ตามสบาย แล้วผลักประตูห้องชั้นในออก
ที่ห้องด้านนอก หลีหลานซูตื่นแล้ว ข้างกายไม่มีคนรับใช้คอยปรนนิบัติ นั่งอยู่หน้าโต๊ะกระจกคนเดียว คงจะเพิ่งล้างหน้าหวีผมเสร็จ กำลังแต่งตัวแต่งหน้าอย่างไม่รีบร้อน
รอบโต๊ะกระจกมีไข่มุก หยก และอัญมณีวางเรี่ยรายอยู่ เต็มพื้นไปครึ่งห้อง
ผมของเขาปล่อยสยายลงจรดพื้น ในแสงยามเช้าดูงดงามสงบนิ่งราวกับผืนน้ำในทะเลสาบ
จ้าวเหยียนอวี้ลากเก้าอี้นวมมานั่งข้างๆ หลีหลานซูเห็นเงาของนางในกระจก ไม่ได้พูดอะไร แค่เอียงหน้าหันมาเล็กน้อย ยิ้มบางๆ ให้นาง
ในมือเขาหนีบต่างหูไว้ข้างหนึ่ง กำลังคลำๆ จะใส่ที่หู จ้าวเหยียนอวี้จึงหยิบอีกข้างขึ้นมา แล้วช่วยสอดให้
ใส่ต่างหูเสร็จ จ้าวเหยียนอวี้ก็ไม่ถอยออกไป ชื่นชมอยู่ห่างแค่คืบเดียว
ตอนนี้หลีหลานซูอยู่ในสภาพที่เรียบง่ายที่สุด ใบหน้าเหมือนไม่ได้แตะแป้งเลย ขาวราวกับหิมะใหม่ที่เพิ่งละลาย ผมดำสนิทราวขนอีกากระจายลงมา ยิ่งขับให้ดวงตาคู่นั้นลึกล้ำเป็นประกาย ส่วนเสื้อผ้าก็แค่ชุดลำลองสีม่วงอ่อน ดูสบายตาราวกับลมเย็นพัดผ่าน