เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 265 คำสั่งของอัครเสนาบดี
แพทย์หญิงถูกเรียกตัวมาไม่นาน พอมาถึงก็เข้าไปจับชีพจรตรวจดูทันที แล้วตรวจร่างกายเซียวเสียนอย่างละเอียด ตรวจอยู่พักหนึ่งถึงได้เอ่ยปาก “ลูกดอกนั่นอาบยาพิษไว้ แม้จะไม่ได้ทำอันตรายฝ่าองค์ถึงขั้นสาหัส แต่ใบลูกดอกราดผิวไปนิดหนึ่ง พิษเลยซึมเข้าไปทางแผล โชคดีที่ปริมาณมันน้อยมาก กินยาสักสองสามชุดแล้วพักผ่อนให้ดีก็หาย…”
จ้าวเหยียนอวี้สั่งให้คนต้มยาตามใบสั่งยา พร้อมกันนั้นก็ปิดข่าวเรื่องเซียวเสียนถูกพิษจนหมดสติไว้อย่างแน่นหนา ภายนอกบอกแค่ว่าองค์ชายรองไม่สบาย เป็นหวัดนิดหน่อย ต้องพักผ่อนเงียบ ๆ ปฏิเสธคนที่มาขอเข้าเยี่ยมทั้งหมด
เซียวเสียนหมดสติไปทั้งคืน กว่าจะค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมาก็เป็นตอนเที่ยงของวันรุ่งขึ้น จ้าวเหยียนอวี้เฝ้าอยู่ห้องนอก ได้ยินเสียงขยับตัวก็รีบเดินเข้ามา
“ฝ่าองค์…” จ้าวเหยียนอวี้ประคองเซียวเสียนที่ยังอ่อนแรงให้ลุกขึ้นนั่ง เซียวเสียนพูดเสียงแหบ “ข้าไม่เป็นไร” แล้วถามต่อ “เรื่องนั้นสืบได้ถึงไหนแล้ว”
สีหน้าจ้าวเหยียนอวี้เคร่งขรึม ตอนที่เซียวเสียนยังหมดสติ นางสอบปากคำพวกคนของเป่ยหลินที่ถูกจับได้ แล้วยังส่งสายลับไปสอดแนมที่ชายแดน สืบได้หลายอย่างแล้ว จึงเล่าถวายเซียวเสียนทีละเรื่อง