เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 223 จอมเสนาบดีใต้หล้า
เดินทางกระแทกกระทั้นมาหลายวัน ในที่สุดก็เห็นเมืองหลวงอยู่ลิบ ๆ อิ่นเฉียงถูกแดดแผดเผาและฝุ่นผงกัดกร่อนจนผอมโซ พอเห็นกำแพงเมืองสูงตระหง่านแต่ไกล ในใจก็พลุ่งขึ้นมาด้วยความสะใจ
คราวนี้จ้าวเหยียนอวี้คงไปแล้วไม่ได้กลับ
ขบวนหยุดพักอยู่นอกประตูเมืองชั่วคราว ท่าทางจะรอให้คนไปแจ้งข่าว
ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงม้าควบมาอย่างเร่งรีบ เห็นกองม้าหนึ่งควบตรงมาจากที่ไกล ๆ
นำหน้ามาคือม้าขาวรูปงามสองตัว บนหลังม้าแต่ละตัวมีสตรีนั่งอยู่หนึ่งคน หน้าตาคล้ายกันอยู่บ้าง ต่างก็สง่างามดุจมังกรหงส์ แต่ท่วงทีต่างกันลิบลับ
คนหนึ่งอายุมากกว่าเล็กน้อย ท่าทางสง่าสงบหนักแน่น อีกคนอ่อนวัยกว่า ดูเฉียบคมและสว่างไสว
เสื้อคลุมที่ทั้งสองสวมมีแบบพิเศษ เป็นสีเครื่องแต่งกายที่มีแต่ราชบุตรเท่านั้นที่สวมได้
ส่วนด้านหลังพวกนางก็คือทหารรักษาพระองค์ล้วน ๆ ติดตามมาอย่างใกล้ชิด เกราะหมวกเงาวับ ท่าทางน่าเกรงขาม
“องค์ชายเซียน องค์ชายจือ เสด็จมาถึงแล้ว——”