เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 222 ยึดมั่นจารีตข้าแผ่นดิน
พระราชโองการลงมาเร็วมาก ที่ว่าการข้าหลวงซูโจว จ้าวเหยียนอวี้รับพระราชโองการ สีหน้านิ่งสงบเหมือนปกติ
เซียวเหนียนกลับทั้งตกใจทั้งโกรธ “ต้องเป็นพวกคนชั้นต่ำพวกนั้นป่วนอยู่ข้างหลังแน่ ๆ! เสด็จแม่ไม่เชื่อท่านภรรยาเลยหรือ?”
ฟังเซียวเหนียนพูดออกโรงแทนตัวเองแบบนี้ ในใจจ้าวเหยียนอวี้ก็มีความอบอุ่นวูบหนึ่ง แต่ก็มีความขมขื่นที่พูดไม่ออกผุดขึ้นมาด้วย
ใจของฮ่องเต้ ไม่ใช่แค่เชื่อหรือไม่เชื่อง่าย ๆ ขนาดนั้น
ที่ฮ่องเต้เรียกนางกลับเมืองหลวงคราวนี้ เป็นเพราะคำพูดของหยางเจินขุนนางตรวจการทำให้ทรงสงสัยนางจริง ๆ หรือแค่ถือโอกาสทำตามน้ำ ในใจยังเชื่อมั่นอยู่ ใจเจ้านายเหมือนทะเลลึก นางเดาไม่ออก และก็ไม่กล้าเดาสุ่ม
โชคดีที่มาพร้อมพระราชโองการ ยังมีจดหมายจากบ้านของอาจารย์หลี่หนงฉบับหนึ่ง จ้าวเหยียนอวี้คลี่ออกดู ข้างในมีแค่สี่คำสั้น ๆ “อาจารย์สบายดี”
จ้าวเหยียนอวี้เข้าใจดี หลี่หนงกำลังใช้วิธีอ้อม ๆ แบบนี้ทำให้นางอุ่นใจ
จากนั้นนางก็ตั้งสติ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ ที่มีไอเย็นเจืออยู่
ในเมื่อคนอื่นลงมือก่อน นางก็รับมือ