เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 206 บุปผาบานงามดั่งผ้าไหม
เช้าตรู่วันนี้ สวี่เหิงจัดเสื้อผ้าสะอาดเรียบร้อยชุดหนึ่ง แล้วไปคารวะที่จวนจ้าวด้วยตัวเอง ไม่นานนัก นางก็ถูกบ่าวนำทางเข้าไปข้างใน
เดินผ่านลานบ้านไปจนถึงห้องโถงรับแขก ยังไม่ทันเข้าใกล้ ก็ได้กลิ่นชาจางๆ ลอยอ้อยอิ่งมาถึงก่อนแล้ว
สวี่เหิงย่างเท้าเบาๆ เข้าไป พอเงยหน้าก็เห็นจ้าวเหยียนอวี้เอนกายอยู่บนตั่งที่ปูด้วยผ้าไหมนุ่ม สวมชุดลำลองสีพื้น มือถือหนังสือม้วนหนึ่ง ตรงโต๊ะเล็กไม้หลีข้างตัวนาง มีชายคนหนึ่งนั่งเงียบๆ อยู่
คนผู้นั้นสวมเสื้อคลุมสีฟ้าน้ำทะเล เนื้อผ้าไหมเย็นบางขาวราวหิมะ ยิ่งขับให้รูปร่างราวกับไม้ไผ่ กิริยาสง่างาม
เขาก้มตาลงต่ำ ค่อยๆ ต้มน้ำช้าอย่างใจเย็น ใช้เข็มชาเขี่ยใบชาเบาๆ ถ้วยชาบรรจุน้ำร้อนที่เพิ่งเดือด ทุกอิริยาบถลื่นไหลต่อเนื่อง งดงามราวกับคนในภาพวาด
ทั้งสองไม่พูดกันสักคำตั้งแต่ต้นจนจบ แต่กลับมีความสนิทสนมที่คนนอกแทรกเข้าไปไม่ได้