เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 197 อยากพูดแต่ก็ไม่พูด
ไม่กี่วันต่อมา เหวยซื่อก็มาหาซ่งถานจางอีกครั้ง
ซ่งถานจางเอาของที่จ้าวเหยียนอวี้เคยให้เป็นรางวัล รวมถึงเงินที่เขาค่อย ๆ เก็บสะสมไว้ทั้งหมดให้เหวยซื่อ
ของกับเงินพวกนี้มากพอให้ครอบครัวธรรมดาอยู่ได้อย่างสบายไปอีกหลายปี ถึงอย่างไรเหวยซื่อก็เคยรักและเอ็นดูเขาอยู่บ้าง เขาทำใจปล่อยไว้ไม่สนใจไม่ได้
“พ่อเล็ก ท่านเอาของพวกนี้ไป ต่อไปก็ใช้ชีวิตให้ดีเถอะ อย่าไป...”
เหวยซื่อคว้าห่อผ้าไป แล้วรีบแกะออกมารื้อดูทันที แต่ไม่นานก็เริ่มบ่น “มีแค่นี้เองหรือ? ถานเอ๋อร์ ตอนนี้เจ้าเป็นถึงคนร่วมหมอนของท่านบัณฑิต แต่กลับให้ของพ่อเล็กมาแค่นี้ คิดจะไล่ขอทานหรืออย่างไร? เงินแค่นี้ยังไม่พอให้ข้าเล่นไพ่สักวันเลยด้วยซ้ำ!”
ซ่งถานจางเงยหน้าพรวด มองเขาอย่างไม่อยากเชื่อ “พ่อเล็ก ท่าน...ท่านยังเล่นพนันอยู่อีกหรือ?”