เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 195 น้ำอ่อนสามพันสาย
“ตำนานงูขาว” สมกับเป็นสุดยอดในบรรดาวรรณกรรมคลาสสิก เป็นผลงานดังที่ต้องถูกเล่าต่อไปอีกนานแสนนาน คนที่จะเทียบกับเรื่องนี้ได้ ก็คงมีแค่เรื่องอื่น ๆ ที่ถิงเฉียนอวี้ซู่เขียนเองนี่แหละ
เรื่องปีศาจเซียนกับเรื่องลี้ลับเป็นของถนัดของนางอยู่แล้ว แต่ก่อนเขียนปีศาจจิ้งจอกกับผีชาย เขียนเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนกับอิงหนิง ตอนนี้มาเขียนไป๋ซู่เจิน ก็เป็นสายเดียวกันทั้งนั้น ความเชื่อที่ว่า “คนรักกันถึงที่สุด ผีสางเทวดายังเข้าใจ” ก็ไปทางเดียวกับ “น้ำท่วมจินซานเพราะรัก” ของงูขาว
แล้วงูขาวกับเหลียงจู้ก็เป็นความรักลึกซึ้งที่ตายก็ไม่เปลี่ยนเหมือนกัน สู้กับกฎขนบและชะตาฟ้าที่ผูกมัดเหมือนกัน เหลียงจู้กลายเป็นผีเสื้อ รักกันข้ามพันปี งูขาวถูกกดไว้ใต้เจดีย์เหลยเฟิงก็ยังรักไม่เปลี่ยน มิน่าถึงถูกเรียกว่า “สองหยกคู่”
ลายมือของถิงเฉียนอวี้ซู่งดงามมาตลอด เล่าเรื่องรักระหว่างคนกับปีศาจออกมาเนิบ ๆ ฟังเพลิน
บทกลอนในเรื่องก็สง่างาม ภาพทิวทัศน์ก็งามราวภาพวาด ฤดูเช็งเม้งฝนโปรยปราย หมอกน้ำทะเลสาบซีหูพร่าเลือน
ประโยคเดียวว่า “อยากเปรียบซีหูกับซีจื่อ แต่งหน้าอ่อนหรือจัดจ้านก็งามเหมาะไปหมด” หยิบมาเขียนเฉย ๆ ก็ทำเอาคนนับไม่ถ้วนหลงใหลไปกับมัน