เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 59 ท่านเคานต์แห่งมอนติคริสโต
เล่ากันว่าในราชวงศ์หนึ่ง ช่วงปลายเดือนสามของฤดูใบไม้ผลิ ที่ท่าเรือริมแม่น้ำนอกเมืองหังโจว มองไปทางไหนก็เห็นเรือใบแล่นกันขวักไขว่ เรือสินค้าไปๆ มาๆ ไม่ขาดสาย
วันหนึ่ง จู่ๆ ก็เห็นเรือลำใหญ่ลำหนึ่งแล่นฝ่าคลื่นเข้ามาในแม่น้ำ
ตัวเรือยาวกว่ายี่สิบจั้ง ทาแลคเกอร์ดำทั้งลำ บนเรือเขียนอักษรทองสามตัวใหญ่เท่าถังว่า “ฝูชาง”
ที่หัวเรือมีหญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ อายุราวยี่สิบต้นๆ คิ้วคมดั่งดาบ ตาคมเป็นดาว ใบหน้าเนียนผ่องราวหยก สวมเสื้อผ้าฝ้ายสีครามแบบตัดสั้น เอวคาดเข็มขัดหนังวัวเส้นใหญ่ ถึงจะแต่งตัวแบบคนงานเรือ แต่ในตัวนางก็มีท่วงท่าสง่าผ่าเผยของตัวเอง
หญิงคนนี้แซ่ถัง นามเทียนชื่อ แต่เดิมเป็นคนฝูโจว กำพร้ามารดาบิดาตั้งแต่ยังเล็ก พอสิบสามปีก็ขึ้นมาฝึกงานอยู่บนเรือฝูชาง เพราะนางหัวไวมาแต่กำเนิด แถมอดทนกินเหนียวได้ พอผ่านไปไม่ถึงเจ็ดปี ก็เรียนการเดินเรือ ดาราศาสตร์ การบัญชี และวิชาต่อสู้ได้เก่งครบทุกอย่าง
ปีที่แล้วเถ้าแก่เรือคนเก่าล้มป่วยตายไป เถ้าแก่เรือคนปัจจุบันชื่อมั่วต้าซาน เห็นว่านางเป็นคนมีความสามารถหายาก จึงเลื่อนขั้นให้นางเป็นต้นหนใหญ่แบบข้ามลำดับ ดูแลคนทั้งเรือกว่าหนึ่งร้อยคน