เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 ปีใหม่มงคล
กาลเวลาผ่านไปเร็วราวกับติดปีก พริบตาเดียวก็เข้าสู่กลางฤดูหนาวแล้ว ท้องฟ้าของเมืองหลวงไม่เคยสดใส กลุ่มเมฆสีตะกั่วลอยต่ำ ลมหนาวพัดแรง กระทบใบหน้าเหมือนมีดโกน การเรียนที่ราชวิทยาลัยกั๋วจื่อเจียนไม่ได้ผ่อนลงแม้แต่น้อยเพราะอากาศหนาว ตรงกันข้าม ยิ่งใกล้การสอบฤดูใบไม้ผลิ ก็ยิ่งหนักและตึงเครียดขึ้น
ตอนที่จ้าวเหยียนอวี้รีบกลับบ้านจากโรงเรียนหลวง ท้องฟ้ามืดไปกว่าครึ่งแล้ว
รถม้าบดไปบนหิมะที่ทับถมดังกร๊อบแกร๊บ นอกหน้าต่างลมหนาวหอนโหยหวน แม้แต่ลมหายใจของม้าที่ลากรถก็กลายเป็นไอสีขาวเป็นกลุ่มๆ
รถม้าหยุดสนิทหน้าประตูบ้าน จ้าวเหยียนอวี้เปิดม่านลงจากรถ ลมหนาวที่ปนเกล็ดหิมะก็ปะทะเข้าใบหน้าทันที นางอดหดคอไม่ได้ คนเฝ้าประตูรออยู่แล้ว รีบเข้ามาถอดรถเทียมม้าและจูงม้าไปที่คอก จ้าวเหยียนอวี้ก้าวข้ามธรณีประตูอย่างรวดเร็วแล้วเดินเข้าไปในลานบ้าน
ต่างจากโลกน้ำแข็งหิมะขาวนอกบ้านโดยสิ้นเชิง ในเรือนอบอุ่นสบาย ท่อความร้อนใต้พื้นถูกจุดไว้จนร้อนแรง ไออุ่นระเหยจากเบื้องล่างขึ้นมา ขับไล่ความหนาวเย็นทั่วทั้งร่าง ตอนที่ม่านประตูถูกเปิดออก กลิ่นไออุ่นที่ปนกับกลิ่นอาหารจางๆ ก็ปะทะเข้ามา ทำให้คนผ่อนคลายลงอย่างไม่รู้ตัว