เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 หนีตามกัน
คืนฤดูหนาวมืดมิดลงเรื่อยๆ ในคอกม้าที่เรือนในของจวนเจ้าเมือง ม้าดีๆ หลายตัวหลับสนิทไปนานแล้ว บางตัวเผลอพ่นลมทางจมูกดังฟืดฟาดเป็นครั้งคราว กลิ่นหญ้าแห้งกับกลิ่นสัตว์อบอวลไปทั่วอากาศ
เสิ่นจิ่น หนุ่มน้อยแห่งบ้านเจ้าเมืองหมิงโจว ฉวยโอกาสตอนกลางคืนแอบย่องออกจากห้องคุณชาย ไปตามนัดพบกับอาอู่คนรัก
อาอู่เดิมทีเป็นคนเลี้ยงม้าต่ำต้อยในจวน แต่สองคนแอบมีใจให้กันมานานแล้ว ได้แต่ภาวนาให้ช่วงเวลาสั้นๆ ที่ได้อยู่ด้วยกันตอนดึกดื่นนี้ไม่มีใครจับได้
หลังผ่านค่ำคืนแห่งความรักมาแล้ว สองคนนอนอยู่ในกองหญ้าแห้ง ข้างใต้ตัวรองไว้อย่างลวกๆ ด้วยเสื้อผ้าผ้าหยาบแค่สองตัว
เสิ่นจิ่นเงยหน้าขึ้น โอบคออาอู่ จูบลงบนแก้มที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อของนาง “อาอู่ เมื่อวันก่อนแม่บอกข้าว่าจะยกข้าให้ลูกสาวตระกูลสูงศักดิ์สักคน... ข้าไม่ยอม! ข้าอยากได้เจ้าเท่านั้น!”
“เรา... เราหนีตามกันไปเถอะ!”