เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 ดูงิ้ว
หิมะแรกของฤดูหนาวตกลงมาเงียบๆ ท่ามกลางเสียงร้องด้วยความดีใจของพวกเด็กๆ
ในตรอกไม่มีใครรู้ว่าเด็กบ้านไหนตะโกนขึ้นก่อน “ดูเร็ว! หิมะตกแล้ว!”
เกล็ดหิมะเล็กๆ โปรยปรายลงมา ค่อยๆ แตะขาวชายคาและพื้นดินในตรอกชาวบ้าน เข้าสู่ฤดูหนาวอย่างเป็นทางการแล้ว จ้าวเหยียนอวี้มาอยู่ในโลกนี้ เผลอแป๊บเดียวก็ผ่านไปหลายเดือนแล้ว
ที่ปากตรอกมีเสียงหัวเราะคิกคักของเด็กๆ ดังมาเป็นระยะ จ้าวเหยียนอวี้กำลังปั้นตุ๊กตาหิมะอยู่กับเด็กข้างบ้านหลายคน
นางยองๆ อยู่กับพื้น โกยหิมะมากองรวมกัน พวกเด็กๆ รุมล้อมอยู่ข้างๆ พูดเจี๊ยวจ๊าว
“พี่จ้าว ตรงนี้ต้องปั้นให้สูงอีกหน่อย!”
“ไม่ใช่ๆ หัวต้องกลมๆ ถึงจะสวย!”
ซ่งถานจางยืนอยู่หน้าประตูบ้านตัวเอง มองภาพนี้อยู่ ในหน้าเผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมาโดยไม่รู้ตัว เกล็ดหิมะตกลงบนขนตาหนาของเขา เขาก็ไม่รู้สึกตัวเลย
จ้าวเหยียนอวี้เงยหน้าขึ้นเห็นเขา ก็ยิ้มพลางโบกมือเรียกทันที “มานี่สิ มาเล่นด้วยกัน!”