เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 การพิมพ์
ค่าต้นฉบับก้อนแรก เต็มๆ ห้าสิบตำลึง
ห้าสิบตำลึงนี้ ในราชวงศ์เยว่นับเป็นทรัพย์ก้อนโตทีเดียว ต้องรู้ไว้ว่า พนักงานร้านทั่วไปหรือครูสอนหนังสือในโรงเล่าเรียน ทำงานเหนื่อยมาทั้งปี รายได้ก็อยู่ราวสิบถึงยี่สิบตำลึงเงินเท่านั้น
ส่วนเจ้าของร่างเดิมแต่ก่อนเขียนนิยาย พอเขียนจบเรื่องหนึ่งก็ขายขาดให้พ่อค้าหนังสือครั้งเดียว ได้สักสองสามตำลึงก็ถือว่าดีแล้ว แค่พอประทังชีวิตไปวันๆ
และห้าสิบตำลึงวันนี้ยังเป็นแค่ค่าต้นฉบับของการพิมพ์ครั้งแรกเท่านั้น ต่อไปถ้า «เหลียงซานป๋อกับจู้อิงไถ» ขายดิบขายดีอย่างที่เผยโซ่วหรงคาดไว้จริง ตามข้อตกลงส่วนแบ่งยอดขาย รายได้ของนางจะขึ้นไปถึงหลายร้อยตำลึง หรืออาจถึงพันตำลึงเลยก็ได้!
จ้าวเหยียนอวี้กลั้นความตื่นเต้นในใจไว้ สีหน้านิ่งเรียบ รับเงินก้อนหนักอึ้งนั้นมาเก็บไว้อย่างเรียบร้อย
พูดคุยกับเผยโซ่วหรงอีกสองสามประโยค ตกลงเรื่องต่อไปให้เรียบร้อยแล้ว จ้าวเหยียนอวี้ก็ลาละจากหอหลานเสวี่ยมา เดินกลับบ้านไปทั้งที่เท้าเบาไปกว่าทุกที
ตอนนี้ส่งต้นฉบับไปแล้ว เงินก้อนแรกก็เข้ากระเป๋าแล้ว ช่วงต่อจากนี้ไปนางก็ผ่อนได้บ้าง ไม่ต้องเร่งเขียนทั้งวันทั้งคืนเหมือนก่อน