เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
คืนนั้น สมาชิกแกนนำกว่า 300 คนของสำนักงานใหญ่บุปผาปรภพ ไม่มีใครรอดชีวิตแม้แต่คนเดียว
ครั้นเข่นฆ่าไปจนถึงช่วงท้าย เขายืนอยู่ท่ามกลางแอ่งเลือด มือสั่นเทาจนแทบกำมีดไว้ไม่อยู่
เขาฆ่าคนไปมากมายเหลือเกิน มากเสียจนจำจำนวนไม่ได้
เขารู้เพียงว่า คนพวกนี้ทำการค้ามนุษย์เด็กทางตอนเหนือของประเทศ X และส่งเด็ก ๆ กว่า 30,000 คนเข้าสู่ตลาดมืด
พ่อแม่ของเด็กเหล่านั้น คุกเข่าหันหน้าไปทางประตูใหญ่ของศักราช โขกศีรษะจนหน้าผากหลั่งเลือด
เขาฆ่าจนตาแดงก่ำ ฆ่าจนจิตใจคลุ้มคลั่ง เขาฆ่าจนแทบอาเจียน ฆ่าจนมือไม้อ่อนแรง ฆ่าจนดวงตามีแต่คราบเลือด แยกแยะมิตรศัตรูไม่ออก
ฆ่าไปจนกระสุนหมดในตอนหลัง ก็ต้องประดาบกัน ใครบางคนโถมเข้ามาจากด้านข้าง ปลายมีดแทงตรงมาที่หน้าอกของเขา เขาไม่ได้หลบ เพราะมองไม่เห็น
เขามองเห็นมือข้างหนึ่งขวางอยู่ตรงหน้าอก ปลายมีดแทงทะลุฝ่ามือข้างนั้น หยุดอยู่ห่างจากหน้าอกของเขาไม่ถึงหนึ่งนิ้ว
เป็นมือของเธอ
เธอกำคมมีดไว้แน่น เลือดไหลทะลักดั่งสายน้ำ ทว่าเธอกลับไม่ยอมปล่อยมือ