ตอนที่ 272 ตอนพิเศษ ลูกอมรสมะม่วง

ผมชื่อเอลเลียต ธีโอดอร์

แต่ชื่อนี้ผมแทบไม่เคยใช้ คนส่วนใหญ่เรียกผมว่าจิ้งจอกแดง หัวหน้าเรียกผมว่าจิ้งจอกน้อย อาจารย์เรียกผมว่า “ไอ้หนูคนนั้น”

เรื่องก่อนอายุ 3 ขวบเหมือนมองผ่านกระจกฝ้า มัว ๆ เลือน ๆ เหลืออยู่แค่สีบางสี

สีน้ำเงินเข้มของคืนเหมันต์ยุโรปเหนือ สีส้มแดงในเตาผิง สีทองอ่อนของผมผู้หญิงคนหนึ่ง

ผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่แม่ผม แม่ผู้ให้กำเนิดของผมเป็นอนุภรรยาของหัวหน้าบุปผาปรภพ ผู้หญิงที่ไม่มีใครจำชื่อได้ด้วยซ้ำ

เธอให้กำเนิดผมแล้วทิ้งผมไว้กับสามีภรรยาหัวหน้า จากนั้นก็หายไป ไม่มีใครพูดถึงอีกเลย

พ่อแม่บุญธรรมปฏิบัติกับผมไม่ดีไม่ร้าย พวกเขาให้ข้าวให้เสื้อผ้า และสอนให้ผมฆ่าคน

ปีที่ผมอายุ 7 ขวบ พวกเขาให้ผมฆ่าคนทรยศคนหนึ่ง มีดสั้นเล่มหนึ่ง ผู้ชายที่ถูกมัดกับเก้าอี้และมีผ้าอุดปาก

แม่บุญธรรมย่อตัวลงมาสบตาผม เสียงอ่อนโยนมาก “เอลเลียต มองเข้าไปในดวงตาของเขา แล้วแทงเข้าไป อย่ากลัว”

ผมแทง หนึ่งครั้ง สองครั้ง สามครั้ง