กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กู้จิ่งเหนียนเงียบไป
จนใบแปะก๊วยนอกหน้าต่างร่วงลงมาอีกหลายใบ
“คุณสืบเรื่องผม”
“อืม”
“เมื่อไหร่”
“หลายเดือนก่อน ตอนที่อวิ๋นฮ่วนออกรายการวาไรตี้กับผมเป็นครั้งแรกในเฟรมเดียวกัน ผมก็สืบแล้ว”
กู้จิ่งเหนียนมองเธอ แววตาซับซ้อนจนอ่านไม่ออก “ทำไมต้องสืบ”
“เพราะฉันต้องรู้ว่าคนของฉัน ทางบ้านเป็นอย่างไร”
รูม่านตาของกู้จิ่งเหนียนหดลงเล็กน้อย “คนของเธอ?”
“อืม” เสียงของฉู่หลิงสงบมาก “คนของฉัน เมื่อสิบปีก่อนก็ใช่ ตอนนี้ก็ใช่ และต่อจากนี้ก็ใช่”