กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ด้านในประตู
ฉู่หลิงยืนอยู่ตรงโถงทางเข้า ไม่ขยับ
กู้อวิ๋นฮ่วนยืนอยู่ข้างหลังเธอ ก็ไม่ขยับ
ไม่ได้เปิดไฟ แสงจันทร์สาดเข้ามาทางหน้าต่าง ทอดแสงจาง ๆ ลงบนพื้น
เงาของทั้งสองคนทับซ้อนกัน
ฉู่หลิงเงียบไปสองสามวินาที จู่ ๆ ก็ถาม “นายคิดยังไง”
กู้อวิ๋นฮ่วนยิ้ม “คิดยังไงเรื่องอะไร”
“ซือจิ่วชวน”
กู้อวิ๋นฮ่วนเงียบไปหนึ่งวินาที แล้วเอ่ย “ความยึดติดเป็นของจริง ความชอบ…ก็เป็นของจริง”
ฉู่หลิงเลิกคิ้ว ไอ้หมอนี่ ไม่หึงแล้วเหรอ