ตอนที่ 164 เธอคือคนคลั่งอันตราย

ในหอพักเงียบไปครู่หนึ่ง

ฉู่หลิงยังไม่รีบตอบ เธอพิงหัวเตียง สายตามองไปที่เพดาน มุมปากค่อย ๆ ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

ความคิด?

ความรู้สึก?

เธอนึกถึงไม่กี่ชั่วโมงก่อน ในห้องโรงแรม เธอกดกู้อวิ๋นฮ่วนไว้บนเตียง มองขนตาของเขาเปียกชื้นสั่นระริก ฟังเสียงหอบที่กดกลั้นและคำว่า “เจ้านาย” ที่ปนเสียงร้องไห้

ยังนึกถึงตอนที่เขาเปลือยท่อนบน คุกเข่าข้างหนึ่งต่อหน้าเธอ พูดว่า “ฉันไม่ควรอยู่ในรถ ฉันควรอยู่ใต้รถ” ด้วยความน้อยใจ

แน่นอน ก็ยังนึกถึงเมื่อนานกว่านั้น ในแนวหน้าประเทศ X เขารับการโจมตีถึงตายแทนเธอ ตัวเปื้อนเลือดทั้งตัวแต่ยังยิ้มพูดว่า “เจ้านาย ผมไม่เป็นไร” ความบ้าคลั่งและความภักดีตอนนั้น

ฉู่หลิงใช้ปลายลิ้นดันกระพุ้งแก้ม แล้วหัวเราะเบา ๆ ออกมา