ตอนที่ 159 นี่ไม่ใช่ความพิสดาร แต่เป็นการบรรลุเป็นเทพ

เหลยจ้านจ้องฉู่หลิงอยู่เต็มสิบวินาที จู่ ๆ เขาก็หัวเราะ หัวเราะอย่างเหลือเชื่อ

“ได้ นายชนะ”

“วันนี้ นายได้พัก นอนทั้งวัน”

“ปืนยี่สิบกระบอกนี้ ถือเป็นยี่สิบนาย... วันนี้ถ้านอนไม่ครบ พรุ่งนี้พักต่อ”

ดวงตาฉู่หลิงเป็นประกาย: “ขอบคุณครูฝึกเหลย”

เธอหันหลังจะไป แต่หยุดอีกครั้ง หันกลับมา: “เอ่อ ครูฝึกเหลย ปืนพวกนี้ประกอบเสร็จแล้ว ต้องถอดไหม”

เหลยจ้านมองเธอ: “เธอถอดเป็น?” ถามจบก็ด่าตัวเองในใจ นี่มันคำถามโง่ ๆ ไม่ใช่หรือ?

ฉู่หลิงพยักหน้ารัว ๆ: “เป็นสิ ประกอบยังได้ ถอดจะยากอะไร?”

พูดพลางย่อตัวลง หยิบปืน M4A1 กระบอกแรกที่เพิ่งประกอบขึ้นมา

นิ้วมือพลิกควับ