กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ได้ยินคำพูดของฉู่หลิง อีกาดำเงียบไปครู่หนึ่ง “ต้องให้ผมกับขนนกเพลิงไปเป็นเพื่อนคุณไหม”
“ไม่ต้อง” ฉู่หลิงลุกขึ้นยืน สะบัดหยดน้ำบนมือ “พวกเธออยู่บ้าน ขนนกเพลิงจับตาตระกูลซือต่อ ส่วนนาย…”
เธอหันกลับไปมองเขา “เตรียมของให้ฉันหน่อย”
“อะไร”
ฉู่หลิงยกมุมปากยิ้ม รอยยิ้มนั้นมีความบ้าอยู่บ้าง “ตระกูลฉู่ชอบเล่นละครไม่ใช่เหรอ งั้นลูกสาวบุญธรรมอย่างฉันที่ ‘กว่าจะได้กลับบ้าน’ ก็ต้องพก ‘ของขวัญ’ ติดไปด้วยสักหน่อยสิ”
อีกาดำเข้าใจ พยักหน้า “เข้าใจแล้ว ผมไปเตรียมเดี๋ยวนี้”
ฉู่หลิงเดินกลับเข้าไปในบ้าน ขนนกเพลิงโผล่หัวออกมาจากห้องครัว “คุณหนูจะออกไปข้างนอกเหรอคะ”