กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กู้อวิ๋นฮ่วนลุกขึ้นยืนแล้ว ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรที่เข็มขัดชุดคลุมอาบน้ำคลายออก สาบเสื้อแยกเปิด เผยให้เห็นแผงอกกว้าง
ร่องรอยตั้งแต่กระดูกไหปลาร้าลากยาวไปจนถึงกล้ามท้อง ทั้งรอยจูบ รอยกัด และรอยนิ้วมือ มีทั้งรอยใหม่และรอยเก่าทับซ้อนกันอยู่บนผิวขาวซีดจนชวนให้ตกตะลึง
เธอจ้องมองร่องรอยบนร่างเขา ทั้งหมดล้วนเป็นสิ่งที่เธอทิ้งไว้ ทั้งจากเมื่อคืน และจากก่อนหน้านั้น
ร่างกายนี้จดจำทุกอย่างเอาไว้ ทั้งความเจ็บปวด ทั้งความสุขสม รวมถึงตราประทับที่เธอทิ้งไว้ทุกครั้งที่ควบคุมตัวเองไม่อยู่
มือที่กำขวดน้ำแน่นขึ้นเล็กน้อย ลมหายใจของฉู่หลิงหนักหน่วงขึ้นหลายส่วน
กู้อวิ๋นฮ่วนมองเธอ ดวงตาค่อย ๆ แดงก่ำ ไม่ใช่เพราะร้องไห้ แต่เป็นสีแดงที่เต็มไปด้วยการกดข่มและความคาดหวังอันบ้าคลั่ง