กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สองวันผ่านไปในพริบตา สองวันนี้ นอกจากเรื่องที่ควรจะฟูต่อไปก็ยังฟูต่อไป ก็ไม่มีเรื่องกวนใจอะไรมาวุ่นวายกับฉู่หลิง แต่เช้าวันที่สาม ฟ้ายังไม่สว่างดี
ฉู่หลิงหลับลึกมาก โทรศัพท์มือถือสั่นอยู่บนโต๊ะหัวเตียงจนแทบจะกระโดดขึ้นมา
เธอหลับตาล้วงมือคว้า พอคว้าโทรศัพท์ได้ก็กดปุ่มปิดเครื่องโดยไม่ดูเลย พลิกตัวกลับไปนอนต่อ
โลกเงียบลง
แต่ก็ไม่เงียบนานนัก
ครึ่งชั่วโมงต่อมา กริ่งประตูถูกกด
ติ๊ง—ติ๊ง—ติ๊ง—
ทีละครั้งต่อเนื่อง ไม่ลดละ
ฉู่หลิงฝ่าหน้าลงหมอน กัดฟัน
กริ่งประตูยังดังอยู่