กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉู่หลิงไม่พูดอะไร หัวข้อนี้ต่อไม่ได้ เดี๋ยวผลลัพธ์ออกมาต้องเข้าข่ายผิดกฎหมายแน่ ๆ
มือของกู้อวิ๋นฮ่วนเลื่อนขึ้นจากข้างเอวของเธอ ปลายนิ้วแตะริมฝีปากเธอเบา ๆ ท่าทางเบามาก แต่ฉู่หลิงรู้สึกได้ว่าปลายนิ้วเขาสั่น
“เจ้านาย” เขาเรียกอีกครั้ง คราวนี้เสียงแหบกว่าเดิม “ผมเริ่มเสียใจนิดหน่อย”
“หืม?”
“เสียใจที่แต่งตัวให้เธอสวยขนาดนี้” กู้อวิ๋นฮ่วนเอียงหน้า ริมฝีปากแทบแนบชิดลำคอเธอ
“คนข้างล่างพวกนั้น สายตาแทบจะติดอยู่บนตัวเธอแล้ว ผู้ชาย ผู้หญิง ต่างก็มองเธอ”
ลมหายใจเขาแรงขึ้น นิ้วมือเลื่อนลงหยุดที่กระดูกไหปลาร้าของเธอ ออกแรงเล็กน้อย “ผมอยากควักตาพวกนั้นออกมาทั้งหมด”
ฉู่หลิงมองเขาผ่านกระจก