กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉู่หลิงขมวดคิ้ว ในดวงตาเริ่มมีไอสังหารขึ้นมาแล้ว
ให้ตายเถอะ วันนี้หน้าประตูนี้คึกคักจริง ๆ!
เธอลุกขึ้น ครั้งนี้ขี้เกียจแม้แต่จะใส่รองเท้าแตะ เดินเท้าเปล่าไปที่ประตู แล้วกระชากเปิดประตูออก
ข้างนอกมีผู้หญิงวัยสี่สิบกว่าปียืนอยู่ สวมชุดเดรสสีสดลายดอก ถือถุงกระดาษใบใหญ่ไว้ในมือ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
คือพี่โจว ผู้จัดการของเจ้าของตัวตนเดิม และยังเป็นคนที่ตลอดสามปีที่ผ่านมา เหน็บแนมเยาะเย้ยเจ้าของตัวตนเดิม หักส่วนแบ่ง และยัดทรัพยากรห่วย ๆ ใส่ให้
พอพี่โจวเห็นเธอ รอยยิ้มก็กว้างขึ้นทันที เสียงสูงขึ้นแปดคีย์ “โอ๊ย! หลิงหลิง! พี่โจวคิดถึงเธอจะแย่แล้ว!”