ตอนที่ 54 ออกไปเป็นศพ หรือกลิ้งออกไป

อีกด้านหนึ่ง

กู้อวิ๋นฮ่วนเพิ่งเสร็จงานถ่ายช่วงเช้า กำลังล้างเครื่องสำอางในห้องพักรับรอง

โทรศัพท์มือถือสั่น เขาหยิบขึ้นมาดู

บนหน้าจอ ตัวอักษรไม่กี่คำนั้นกระโดดเข้าตาเขา

เขาจ้องมองอยู่หลายวินาที จากนั้นค่อย ๆ ยิ้มออกมา เป็นความยินดีราวน้ำแข็งละลายหิมะละลาย

นิ้วมือเรียวยาวลูบหน้าจอเบา ๆ ราวกับจะสัมผัสผ่านหน้าจอไปถึงใบหน้าของผู้ส่ง ที่ดูไม่ใส่ใจแต่แฝงการยอมรับ

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ตอบกลับไปว่า “เจ้านายชอบก็พอ” หยุดนิดหนึ่ง แล้วเสริมอีกประโยค “พรุ่งนี้อยากกินอะไร”

หน้าจอโทรศัพท์มือถือของฉู่หลิงสว่างขึ้น เธอชำเลืองมองแวบหนึ่ง ไม่ได้ตอบกลับ แค่รอยยิ้มในดวงตาค่อย ๆ แผ่ออก

ในอพาร์ตเมนต์เงียบสงบอย่างนี้มาสองวัน