กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หมอกยามเช้ายังไม่จางหาย ใบหน้าที่มีแผลเป็นของผู้กำกับจางก็ปรากฏขึ้นกลางค่าย เขาถือกล่องไว้ในมือ ยิ้มเหมือนพังพอนที่เพิ่งขโมยไก่มาได้
“สวัสดีตอนเช้าครับทุกท่าน! พักผ่อนกันเป็นอย่างไรบ้าง? อาจารย์กู้ เท้ายังเจ็บอยู่ไหม?”
เขาตั้งใจมองไปที่กู้อวิ๋นฮ่วน สายตากวาดไปทางฉู่หลิงเล็กน้อย
กู้อวิ๋นฮ่วนยืนอยู่ครึ่งก้าวด้านหลังข้าง ๆ ฉู่หลิง ได้ยินดังนั้นเพียงพยักหน้าเบา ๆ “ดีขึ้นมากแล้ว ขอบคุณที่เป็นห่วง”
ฉู่หลิงกำลังก้มหน้ากวาดดูสิ่งของในเป้ พอเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ปลายนิ้วเคาะของรางวัลที่ได้เมื่อวาน ในดวงตาสายหนึ่งแววขบขัน
ไม่นานซือจิ่วชวนกับไป๋ลั่วลั่วก็เดินมา