กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉู่หลิงเดินเร็วมาก เซี่ยชีตามจนแทบหอบ
“คือว่า…บอสใหญ่ เธอจะหาที่แบบไหนกันแน่” เซี่ยชีอดถามไม่ได้ “รอบ ๆ ป่านี้มีที่ราบเต็มไปหมด หาที่ไหนตั้งก็ได้ทั้งนั้น”
ฉู่หลิงไม่ตอบทันที เธอเคลื่อนตัวผ่านหมู่ไม้อย่างรวดเร็ว สายตากวาดไล่ยอดไม้ ความลาดชันของพื้น ผังหินเป็นระยะ ๆ แถมยังก้มลงตรวจความชื้นในดิน
“ที่ราบ?” ในที่สุดเธอก็เอ่ย เสียงมีแววเยาะ “ถ้ากลางคืนฝนตก จะรอกลายเป็นสระน้ำเลี้ยงปลาหรือไง”
เซี่ยชีอึ้งไป มีเหตุผล
เดินต่อไปอีกพัก ฉู่หลิงก็หยุดลงหน้าผาหินแห่งหนึ่ง
ผาหินนี้ไม่สูงนัก ประมาณ 3-4 เมตร ด้านในเว้าเข้าไปเป็นถ้ำหินตื้น ๆ ลึกไม่ถึง 2 เมตร พื้นกองใบไม้แห้งกับเศษหินไว้ไม่น้อย เปียกชื้น แถมมีกลิ่นอับ