กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 573 วันที่สองของการประลอง กลับบ้านมือเปล่า
พอฟ้าสว่างจนมองเห็นทิวทัศน์รอบข้างได้ชัดเจนแล้ว หัวใจที่แขวนลอยอยู่ของหลี่เซี่ยงตงก็ถือว่าวางลงได้เสียที
เขาออกมาจากข้างในหลุมหิมะ ก่อนอื่นก็ดูที่ด้านหลังหลุมหิมะของตัวเองก่อน บริเวณสองฝั่งของต้นไม้ใหญ่ด้านหลังต่างก็มีรอยเท้าหมาป่าอยู่ทั้งคู่
นี่แสดงให้เห็นว่าเมื่อคืนนี้ตัวที่แอบจับจ้องเขาอยู่หลังต้นไม้ไม่ได้มีแค่หมาป่าตัวนั้นแน่ ทว่าตัวที่โผเข้าใส่กลับมีแค่ตัวเดียว คาดว่าอีกตัวคงจะตกใจกลัวจนหนีเตลิดไปแล้ว
หลังจากเดินดูรอบหนึ่งแล้ว หลี่เซี่ยงตงถึงได้เดินมาใต้ต้นไม้ที่แขวนเนื้อเค็มไว้
ตรงริมพุ่มไม้ที่อยู่ห่างจากต้นไม้ต้นนี้ไปราวห้าหกเมตรมีหมาป่าตัวหนึ่งนอนอยู่ บาดแผลบนตัวหมาป่าตัวนี้อยู่ที่ตำแหน่งทรวงอก กระสุนปืนทะลุผ่านหน้าอกไปตรง ๆ และทิ้งรูขนาดเท่ากำปั้นเอาไว้ที่อีกฝั่ง