กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 537 ต้องยอมเสียถึงจะได้
อยากทำธุรกิจให้ดี ก็จะขี้เหนียวเกินไปไม่ได้
วันนี้เป็นวันแรกที่เปิดกิจการ ทั้งช่วงมื้อเที่ยงและมื้อเย็นมีลูกค้าเต็มร้านตลอด พนักงานบริการกับคนในครัวด้านหลังไม่ได้หยุดพักกันเลย
ทุกคนยุ่งจนหัวหมุน
หลี่เซี่ยงตงเห็นทั้งหมดนี้อยู่กับตา เขาจึงจะขี้เหนียวไม่ได้
แต่เมื่อได้ยินหลี่เซี่ยงตงพูดอย่างนั้น เฉินโส่วจงก็รีบโบกมือ “เถ้าแก่ ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกครับ จะแจกอั่งเปาให้คนใต้บังคับบัญชา ผมไม่มีความเห็นอะไร แต่ส่วนของผมไม่ต้องก็ได้ครับ!”
“อย่างนั้นได้ยังไงครับ คุณเป็นกำลังหลักของร้านเราเลยนะ มีคุณอยู่ร้านถึงดำเนินงานได้ราบรื่น คุณเป็นคนที่มีผลงานมากที่สุด จะไม่มีส่วนของคุณได้ยังไง!”