กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 503 ปีนี้หาเงินได้ไม่น้อย
หลังฟังหลี่เซี่ยงตงเล่าจบ
จางเสวี่ยยื่นมือลูบรอยแผลบนตัวเขาเบา ๆ น้ำตาคลอเต็มดวงตา “พ่อของลูก ต่อไปเราไม่เข้าป่ากันแล้วได้ไหม ดูสิ หลายปีมานี้ตัวคุณมีแผลตั้งเท่าไร! ถ้าคุณเป็นอะไรขึ้นมา แล้วฉันกับลูกอีกสามคนจะอยู่กันยังไง!”
“ฮ่า ๆ ๆ ไม่เป็นไรหรอก ตอนนี้ผมก็สบายดีไม่ใช่เหรอ ครั้งนี้แค่ประมาทไปหน่อย ต่อไประวังให้มากก็พอแล้ว อีกอย่าง ถ้าไม่เข้าป่าแล้วจะหาเงินยังไง!” หลี่เซี่ยงตงหัวเราะ
“เงินบ้านเรายังไม่พออีกเหรอ ในสมุดบัญชีเงินฝากก็มีเกือบ 20,000 หยวนแล้ว ไหนจะเงินเดือนของเราสองคนรวมกันเดือนละร้อยกว่าหยวนอีก ยังไม่พอใช้อีกเหรอ!”