กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 502 อย่าหวังหนีจากภูเขาห้านิ้วของฉัน
หยางซานเถาที่สะดุ้งตื่น พอลืมตาขึ้นก็พบว่าตัวเองกำลังซุกอยู่ในอ้อมกอดของหลี่เซี่ยงตง
แถมเขายังทำท่าจะผละออกไป เธอจึงยื่นแขนทั้งสองข้างไปคล้องคอหลี่เซี่ยงตง แล้วดึงจนเขาล้มกลับลงมาอีกครั้ง
เธอหัวเราะคิกคักขึ้นมา “พี่เซี่ยงตง พี่เป็นฝ่ายกอดฉันเองนะ!”
“อะไรกัน เมื่อคืนดื่มมากไป ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามานอนด้วยกันได้ยังไง ผมเป็นฝ่ายกอดเสียที่ไหน!”
“ฉันไม่สนหรอก ยังไงพี่ก็กอดแล้ว ลูบก็ลูบแล้ว ต่อไปพี่ต้องรับผิดชอบฉันด้วย!”
หลี่เซี่ยงตงรีบดิ้นหนี “อย่าพูดมั่วสิ ผมไปลูบเธอตอนไหน!”
“ตอนนอนเมื่อคืนไง อย่าคิดเอาเรื่องที่พี่หลับไม่รู้ตัวมาอ้างปฏิเสธ ยังไงฉันก็รู้!”