กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 450 พาคนกลับกอง
ความรู้สึกว่าถูกจับจ้องอยู่นี้ ไม่ได้มีแค่หลี่เซี่ยงตงที่รู้สึก เฉินกว่างไฉเองก็รับรู้ได้เช่นกัน
เป็นนายพรานมาหลายปีขนาดนี้ ถ้าแม้แต่สัญชาตญาณแค่นี้ยังไม่มี ก็เลิกทำอาชีพนี้เสียเถอะ
“ฉันรู้ ดีไม่ดีอาจเป็นพวกที่ขย้ำเฉาเหล่าไหวนั่นแหละ ถ้ามันเข้ามาก็เหมาะเลย จะได้จัดการมัน ปล่อยไว้ก็มีแต่จะก่อเรื่อง!”
หลี่เซี่ยงตงเอี้ยวตัวหันไปมองด้านหลัง ไม่เห็นเงาหมาป่าในป่าเลยสักตัว แต่มั่นใจได้ว่ามันกำลังจับจ้องพวกเขาจากที่ไหนสักแห่งในป่า
“ได้ งั้นนายระวังหน่อย หมาป่าที่กินคนมาแล้วมันไม่กลัวคนหรอก”